Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 26 juni 2017

Warme week.........

En wéér is er een week opgevlogen, echt omgevlogen, ik weet niet waar de tijd is gebleven, of nou ja, ik weet het wel een beetje, het was voor mij erg afzien, uitzitten, de warmte, waar ik echt helemaal niet tegen kan had me geveld, toen het na de regendans van de afgelopen donderdag dan eindelijk koeler werd, kwam ik er achter dat het al weer eind van de week was, okay......
Ik was er zo klaar mee, zo ongelofelijk klaar, met die benauwde vochtige warmte.....dat ik van weeromstuit een wollen plaid heb gekocht! Een echt puur 100 % wollen kleed geweven in Denemarken.Geweven van de mooiste zachtste schapenwol die ze daar hebben,
Shetlandwol, zo zacht, zo geurig, de maat van een eenpersoonsdeken, wow.....de geur die het heeft, die lichte schapengeur, verbeeld je....verbeeld je dat het straks herfst is, en dat je daar lekker onder zit, met uitzicht in de tuin.Mmmm, het weekend gaf me al een klein voorproefje hoe heerlijk dat zou aanvoelen.
De tuin die op het moment veel mooie bloemen herbergt, er is ook veel geleden met de droogte, het water is niet aan te slepen, ook zoiets.......s,avonds, al die gieters water over al heen brengen.....de regentonnen zijn inmiddels leeg.
Doe mij maar een stokroos, de bloeit en groeit door de verdrukking heen en lijkt zich niets aan te trekken van de weergoden, ze zijn van een weergaloze schoonheid.
De mooiste dingen ontstaan spontaan, ook in de tuin, we laten de tuin de tuin.
Klaprozenveldjes komen overal op, tere tinten wisselen elkaar af, zo mooi, en elke dag weer anders.
In de vakantiewoning willen we geen huisdieren, en om dat gemis enigszins te verzachten loopt er deze leukerd rond over de grond, ik hoop dat de toekomstige huurders hem voldoende eten geven.....
En dat ze niet wakker worden door het geluid van deze jongen, die ook op de muur te vinden is, het blijft een heel project, maar het einde is in zicht.....
De wijnglazen staan gereed, de nieuwe afzuigkap kwam beschadigd aan, evenals de combi magnetron, en de TV, dus het gaat lekker.....we zijn inmiddels als notoire leden van de blauwe knoop ook aan een wijntje toe......dus dat zegt wat.
Afgelopen weekend was er het Kunstrondje Westvoorne, altijd leuk om even te gaan kijken, op de meest mooie locaties ( ja, daar hebben we hier in het Wassenaar van het westen geen gebrek aan....) zie je de mooiste dingen, dit was van Else Mulder, een combinatie van Vilt en Keramiek, mooi gevangen met die aardse kleuren.
En wat ik al zei, ook sommige locaties waren meer dan de moeite waard, zoals Huis Overburgh in Oostvoorne, waar deze Zeeuwse dames in vol ornaat stonden.
En dit was een beeld van iemand die bij ons op de camping stond, dat had ik best willen kopen, het leuke van kunst is dat je er dat in kunt zien, wat jij er aan beleeft, en dat is voor iedereen weer anders, ik zag hier, in deze drie eenheid, de grote en de kleine sterke mannen hier in huis, die de krakkemikkige "mams"nog een beetje in het midden overeind houden.
Heb ik zelf nog wart gekocht? tuurlijk, keramiek heeft altijd mijn warme belangstelling, en doosjes.......daar heb je nooit genoeg van, ook niet van als ze van klei zijn.
Op naar een nieuwe week, stuk koeler, misschien komt het er dan nog eens van dat ik in een stofje prik, het is vandaag een prachtige dag, 21 graden, zonnetje, weergaloos mooie blauwe lucht met witte strepen, van mij mag het zo blijven "tot in de Pruimentijd" en nog lang daarna ;)
Voor nu zou ik zeggen;
Fijne week allemaal weer, 

Hartelijke, creatieve groet, Jeannet

maandag 19 juni 2017

Van alles wat

Na de storm van vorige week lag de tuin niet alleen vol met bladeren, maar daartussen lagen ook deze mooie takjes bekleed met geel korstmos, zonde om er straks met de grasmaaier overheen te gaan dacht ik.
Het was weer een best wel druk weekje, tis alles vakantiewoning wat de klok hier slaat momenteel, ik kan het ook niet helpen, bijkans vierkante ogen van het overal zoeken en speuren naar dat wat ik nodig heb. Ik had ook nog bezoek,van Annie, jawel, DE Annie....de welbekende Annie.
Best gezellig hoor als ze er is, maar het is ook inherent aan werken, en een werkje is het, okay, je hoeft niet te schuren, dat dan weer niet, maar vanzelf gaat het ook zeker niet, want je moet het wel twee keer verven, en dan ook nog in de wax zetten.
Die wax vind ik nog best een dingetje, dat moet er echt stevig ingepoetst worden,en dan nog heb je vaak dat het wat plakkerig blijft, enfin, tis net als met een bevalling, als het er eenmaal is, of klaar is, dan heb je ook wat.Gedateerd kastje wordt eigentijds en leuk. Primer red van Annie.
Tussen de bedrijven door wordt er nog steeds gezorgd voor de twee oude dames, die laten het zich heerlijk aanleunen, best leventje hier, als je er lang genoeg naar kijkt, wordt je helemaal Zennnn, het grappige is dat de dames soms ook een uitstapje maken naar de camping, dat willen ze daar ook wel eens zien, want dat ze nieuwsgierig zijn!


We zijn bezig met een nieuwe website, ook die was verouderd ( net als wijzelf) maar daar ben ik totaal onhandig in, iemand maakt de website, en ik hoop dat ik hem zelf kan gaan beheren en vullen met mooie sfeervolle foto,s.Het logo krijgt al gestalte.
Aan quilten kom ik dus even niet toe, ik zie wel mooie relaxte foto,s op FB voorbijkomen van dames met quiltwerkjes in het zonnetje, of onder de parasol, aan een tuintafel.Komt vast ook weer een keer.
Wat wel aan de orde is, zijn nog steeds de heerlijke avonden met zoonlief op de fiets.Zomaar langs s,Herens wegen fietsen zonder plan en kijken waar je uit komt.
In verwondering van de schoonheid van de alledaagse dingen als een bloeiend aardappelveld in de strelende gouden avondzon.De stilte is zo sereen op zo,n avond na een warme dag.
Of toch maar een keer naar het strand, als iedereen weer naar huis is, en het strand bijna leeg. Heerlijk, manlief is thuis, even uit de verkeerde doestand en je hoofd leegfietsen. Blijft bijzonder dat we dat allebei zo hebben.
En door al dat speuren op het internet naar mooie dingen voor de vakantiewoning, blijft er ook wel eens iets hangen in het eigen huis, wat te mooi is om te laten staan op het net, maar eigenlijk niet echt meer past in huisje  "veelteveel" , ( niet veel te vol, want daar hou ik niet van, dat is het probleem) maar goed, af en toe moet je wel eens wat wisselen, toch?
De verzameling paars glaswerk is tijdelijk.....tijdelijk.....in een doos opgeslagen, tot we een nog groter huis hebben waar het allemaal in past, hahaha, grapje, dat zeg ik altijd tegen zoonlief, voor wie de verzamelwoede van zijn moeder een gruwel is......
Heerlijk toch dat je de mogelijkheid hebt om spullen te bewaren? Okay, dat tijdelijke heb ik ietwat moeite mee, weggooien is niet zo mijn ding, ja, soms wel natuurlijk, maar bewaren hou ik ook wel van, zeg nou zelf, zo,n verzameling doe je toch niet weg !? Niet kostbaar, wel dierbaar.
En dat geld ook voor een doosje of een potje of mijn bandweefgetouwtje of rieten manden, tijdschriften voor (n)ooit, Brrrr, ja zal het maar net nodig hebben en weggedaan hebben.......
En wat ik nog meer tegenkwam op dat WWW.....ik heb ooit in een vorig leven ( toen ik nog op een trap stond) een hele muur in de serre beschilderd met een blauwe regen, prachtig geworden, kwam ik ergens dit levensechte vogelstickertje tegen van de roodborst, of tie er toch altijd in gezeten heeft! tis dat tie nog niet zingt......het wordt tijd dat de vakantiewoning klaar is, ik zie te veel leuks voorbij komen
Tot slot nog een truttigheid ten top foto, de afrikaantjes, wie kent ze niet? Of zijn ze inmiddels retro en hip geworden? Ik weet zeker dat mijn vader goedkeurend zou kijken als hij dit plaatje zag,
Ze zijn geplant op het herinneringsplekje voor mijn ouders, hier in de tuin, onder de notenboom.Die het overigens uitstekend doet, en noem het toeval of niet, maar vorig jaar hadden we er de eerste  TWEE noten aan.......Nou, we maken ons op voor "Another very warm day" het is zo, ik zeg er maar niets over...........

Fijne week allemaal weer, hartelijke groet, Jeannet