Quilting Jeannet


Dit blog gaat over het wel en wee van een plattelandsquiltster. Ik schrijf met enige zelfspot en humor over het "lieve leven"op een minilandgoed aan zee, en de rust en de ruimte die daar (nog) heerst, over het ambachtelijke leven, breien, spinnen ( op een wieletje) beest en beestje, fietstochtjes,de natuur, en mijn héérlijke gezinnetje met twee mannen. Maar vooral over handwerken, creatief bezig zijn, en het perfecte van het imperfecte, het wabi sabigevoel. Met mijn blog en de foto,s wil ik de wereld een beetje mooier kleuren dan de dagelijkse werkelijkheid. Helemaal onderaan mijn blog staat een fotoselectie van al mijn gemaakte quilts.

maandag 23 oktober 2017

Twente

Het is heel veel mensen niet ontgaan, vorige week herfstvakantie, een weekje weg, dat doen we niet zo vaak, met een eigen camping is dat helaas wat moeilijk, daarom des te leuker nu, we waren naar Twente, en Oh, oh, oh.....wat waren de weergoden ons goed gezind!
Het kon niet beter, we zaten in Ootmarsum, in een schattig oud huisje aan de ganzenmarkt, net tegen het centrum aan, dat was dus elke ochtend drie minuten lopen, naar jawel....Bakkerij Schulten ( idd, de broer van......)
Heel bijzonder voor ons, de twee mannen gingen iedere morgen in alle vroegte op weg naar de bakker in dat pittoreske plaatsje Ootmarsum.Ik weet gewoon niet goed waar ik moet beginnen met het beschrijven van dit geweldige stukje Nederland. Er was natuurlijk het uitzonderlijk mooie weer, dat is al de helft van een geslaagde vakantie, en we hadden de fietsen bij ons.
En gefietst hebben we, ein-de-loos gefietst, hele dagen in het zadel, honderden kilometers, wat is het daar ongelofelijk mooi, het was voor ons de vierde keer dat we in Twente waren, en het blijft bekoren.De bossen rondom het Springendal zijn zo mooi, evenals de nabijgelegen watermolens van Bels en Frans die ook nog geopend waren.
Alles daar ademt de sfeer uit van een ver verleden, de Saksische boerderijen, het oude glooiende essen landschap en de rust doen denken aan tijden van weleer, en daar hou ik zo van....Negen jaar geleden voor het laatst, en nog niets veranderd....dat zegt eigenlijk al alles.
Ik ben niet zo van het moderne, gejaagde, en vooral onbegrijpelijk leven van heden ten dagen, hier kon je uren fietsen tussen het afwissende landschap en de fenomenale vergezichten en het glooiende landschap waar (Oost ) Twente zo om bekend staat.
Het ene was nog niet mooier dan het andere, prachtige oude vervallen schuurtjes overal, en dat bracht me weer gelijk op die eerdere gedachte van het verschil tussen verval, mooi oud verval, en verrommeling van een landschap, ofwel, ouwe plastic troep op een erf.
Dat was hier helemaal niet, ik heb geen troep gezien, het was alleen maar mooi oud verval wat de klok sloeg, de tand des tijds was erover heen gegaan, maar op een zo mooie natuurlijke manier, zoals je dat soms bij oude mensen ziet.
De vele agrarische bedrijven die daar nog zijn leken wel naadloos in het landschap geïntegreerd.Het was puur genieten, elke nieuwe dag weer.
Wat ik er ook zo bijzonder aan vind, is dat het geen stukjes zijn die mooi zijn, zoals bij ons, maar dat het een aaneenschakeling van cultuur en natuur is die in elkaar overgaan. Hier heb je ook mooie stukken, zeker, maar ook heel veel verrommeling, dat viel weer des te duidelijker op toen we thuis kwamen.
De vriendelijkheid en het vertrouwen van de mensen was echt opvallend.Staat er een stalletje langs de weg, bordje er bij.....vrijwillige bijdrage....nou ja....hier staat er, bij de mijnheer waar ik druiven haal in Oostvoorne, "niet betaalde druiven smaken niet zo lekker......" Dat bedoel ik nou.
En natuurlijk veel molens, hier in deze streek ook veel watermolens, of je er nou van houd of niet, ze staan op de meest mooie pittoreske plekken, vaak ook nog een restaurantje er bij, manlief kwam dik aan zijn trekken hier......Dit was bij de watermolen van Singraven.
Er was ook nog steeds het befaamde theehuis Dennenoord in Vasse, andere eigenaren, zelfde geweldige taartjes,blijft een trekpleister, en zo kwam je heel veel van dit soort landelijke uitspanningen tegen zomaar midden in het weidse platteland.
Twente heeft absoluut mijn hart gestolen, ik heb best veel van Nederland gezien, en er is heel veel mooi, zeker waar, maar hier, in Oost Twente, zo puur en mooi en eindeloos, vooral dat laatste, kom je zelden tegen, eindeloze weggetjes langs de Duitse grens waar je geen mens tegenkomt, en kom je wel iemand tegen, allemaal zo vriendelijk en gemoedelijk. Zijn wij dat verleerd in het overvolle Westen of was het er gewoon nooit?
Het ene monument na de andere bezienswaardigheid wisselt zich af, ook heel mooi is het Stift bij Weerseloo, met de prachtige 16e eeuwse stifstkerk. De ingetogen,  ware tekst in de folder luid: De stifskerk is oud. Zij bergt de tranen van verdriet en vreugde van velen in de vloer en heeft talloze gebeden opgenomen in de muren. En zo voelt het zeker, ruim 600 jaar oud.Je hoeft er niet gelovig voor te zijn om de woorden in je ziel te voelen neerdalen.
En deze jongeman, tja.....daar zag ik wel enige gelijkenis in met mijn eigen blonde jongeman, die krulletjes komen wel heel erg overeen.We gaan niet meer op onze oude dag in Twente wonen, maar als ik twintig jaar jonger was dan wist ik het wel.Het kan zomaar verkeren dat ik volgende week nog eens over dat Twente schrijf, want waar het hart vol van is....juist ja.....daar loopt de pen van over.....
Ik heb geen wolletje of draadje opgepakt, s,morgens rolde ik vroeg uit bed, aankleden, eten, en de jongeling stond al te trappelen om in de pedalen te gaan, op naar de molens.....die gelukkig voor ons op mooie plekken stonden.
Eenmaal terug gingen we ergens eten, en was ik blij dat ik vroeg naar bed kon, dus dit keer alleen praatjes en plaatjes, en geen draadjes! Is er ook nog nog ander nieuws? Ik had hier gisterenavond de "egeleweeg" en het egeltje weegt nu 407 gram, is dus al 100 gram in twee weken aangekomen, gaat heel goed dus!
Fijne week allemaal weer!

Hartelijke Hollandse groet van Jeannet

maandag 16 oktober 2017

Herfst, en vitamines voor de ziel......

Dat FB is toch best een heel erg leuk en inspirerend medium! Tuurlijk, er zullen vast hele nare zaken plaats vinden, ik geloof het zomaar, mensen schijnen veel meer te durven zeggen op social media dan in het echte leven, en daar is het vaak al bar en boos.
Maar daar heb ik gelukkig geen last van, ik pik er gewoon de leuke dingen en groepen en mensen uit en geloof me, die zijn er echt nog genoeg, ook op FB. Ik ben al jaren fan van de leuke kleine quiltjes van Kathleen Tracy, ze heeft een FB groep, met challenches, en ze plaatst dus soms een patroontje wat niet in haar boeken staat.
Altijd even smaakvol, altijd even duidelijk beschreven, en altijd even makkelijk te maken! wat wil een mens nog meer? tijd natuurlijk, nog meer tijd.....dat geeft ze er niet bij. Dit was een quiltje met vallende, cq verlepte bloemen,
Verlept vind ik ze er niet uit zien, maar wel herfstig, het is een tulpje, maar de natuur maakt wel meer gekke fouten, want als dit een tulpje in de herfst is
Dan is de colchium toch wel een krokus in de herfst voor wie niet beter zou weten.Ik blijf hem práchtig vinden, elk jaar weer prijkt de naakte bol op een schaaltje en verwonder ik me er over.
De plek waar ik laatst van die mooie vliegenzwammen tegen kwam, is helaas een beetje over, daar althans, ik kwam er nog wel een andere mooie tegen......
En als ik er al niet vanaf mijn kindertijd in geloofde dat kaboutertjes echt bestaan, dan weet ik het nu wel zeker.....kijk, hij zwaaide zelfs naar me!
Overal is het duidelijk dat de vogels en andere dieren zich tegoed doen om voldoende te eten en zo een buffertje op te bouwen op de winter door te komen, de zonnebloemen zijn niet alleen uitgebloeid, ook uitgegeten.
Vind ik zo,n mooi gezicht, het verval in de herfst, maar eigenlijk het verval van alle dingen in het leven, het sleetste, geleefde sfeertje. De ouderdom, het perfecte van het imperfecte.Er is verval, en er is verrommeling, dat zie je heel goed in het landschap, dat is nog eens een leuk onderwerp voor een blogje, wat het verschil is tussen het één en het ander.
Er is een nieuw breiproject opgezet, en nee, ik heb de sokken nog niet af, en oh shame..de zigzagshawl ook niet, en de knopenshawl ook al niet, .........Oh Oh.....UFO,s in de breiwereld.....Dit wordt een streepshawl, met een, naar ik hoop, mooie kantrand erlangs.Dat is nog een dingetje voor me, maar dat komt vast goed.
Ik vind hem prachtig in deze twee kleuren, prachtig, maar wat saai om te breien.....dus ik dacht al weer.....zou ik er gekleurde streepjes in breien......nee, ik ga het ( denk ik......) niet doen.....nou ja, een enkel streepje misschien, of niet.....Tsssss. Patroon heet Dream Stripes en is gratis op Ravelry te downloaden ( als je een account hebt natuurlijk)
En dan heb ik me toch iets LEUKS te vermelden....vitamines voor de ziel...., vrijdag ging de bel, charmante Mevr. voor de deur met een kistje vol fruit, huh.....ik moet wel wat hoesten, maarre....meer toch niet hoop ik, eh nee.....Daar was het niet voor, het was als dank voor het altijd mogen meelezen met mijn blog, de inspiratie en het plezier die het ze gaf.Ze zaten hier samen in een B&B in Rockanje en het kistje was afkomstig van hun eigen bedrijf
En toen stond er 1960 op de zijkant van het kistje, zouden ze nou ook nog geweten hebben dat dat mijn geboortejaar was? Dit zijn toch wel de liefste krenten uit mijn blogpap ooit! Wat ongelofelijk aardig! Dames, bedankt! Enne.... hiermee hebben jullie zéker bereikt dat ik me niet meer van de positieve (blog) wijs laat brengen door wat voor negatiefs ook ;) Ik volg jullie op FB, de vitaminestal uit Opheusden.
Als jullie onder het genot van een kopje koffie dit blogje zitten te lezen, zit ik ergens anders dan ophet Minilandgoed aan Zee. In een schattig huisje in een ring in Ootmarssum, dat is weer eens wat anders voor ons dan diep in de donkere bossen, een bakker op loopafstand is ook heel bijzonder.
Henk en Ria uit Groningen nemen de honneurs waar en zorgen voor huis, haard en beesten.Ik laat jullie volgende week weer meegenieten van de ongetwijfeld mooie herfstfoto,s! Fijne week allemaal weer,

Hartelijke Twentse (toch....?)  groeten, Jeannet